Turmalin

Żaden z występujących kamieni szlachetnych nie ma tylu różnych barw, co turmalin. Czyni go to cenionym kamieniem ozdobnym. Jest to minerał należący do grupy krzemianów.

W całej gamie barw znajdziemy m.in. turmalin różowy i czerwony (rubellit), niebieski (indygolit), bezbarwny (achroit), brązowy (drawit), fioletowy (syberyt), żółty, zielony i czarny (szerl, skoryl). Co więcej, w danym kamieniu może występować kilka barw jednocześnie. Najczęściej spotykane są kryształy czerwone, a najrzadziej bezbarwne. Odpowiedzialne za wielość barw są obecne w nim pierwiastki chemiczne, takie jak: żelazo, mangan, tytan, chrom i lit.

Nazwa „turmalin” pochodzi od syngaleskiego słowa „turmali”, co znaczy zdolność do przyciągania, po podgrzaniu, popiołu z ognia. Niektórzy słowu „turmali” przypisują także określenie wielobarwności. Faktem jest, iż posiada on właściwości piro- i piezoelektryczne. Łatwo się elektryzuje – przyciąga kurz i skrawki papieru. Zyskał także miano „elektrycznego kamienia”. Bywa nazywany magnesem cejlońskim. Starożytna legenda głosi, że turmalin występuje w tak wielu barwach i odcieniach, ponieważ podróżował kiedyś wzdłuż tęczy i zebrał wszystkie jej kolory.

Kamień szlachetny Turmalin znane był już w czasach starożytnych. Do Europy przywieźli go jednak Holendrzy dopiero w 1703 roku z wyspy Cejlon (obecnie Sri Lanka). W 1707 roku mineralog Harmann opisał właściwości tego niezwykłego kryształu Złoża tego minerału znajdują się w Brazylii, USA, Afganistanie, Zambii, Mozambiku, na Madagaskarze, Uralu oraz w Rosji. W Polsce można spotkać go w Górach Sowich, na Dolnym Śląsku oraz w Tatrach. Współcześnie najwięcej turmalinów do celów jubilerskich wydobywa się w Brazylii, w okolicy Virgem da Lapa. Najpiękniejszy kamień pochodzący stamtąd posiada wymiary 25 x 11 cm i został nazwany „The Flower of Brazil”. W Europie furorę robią okazy z wyspy Elba. W 1880 roku bracia Pierre i Jacques Curie podczas badań wpływu naprężeń mechanicznych na własności piroelektryków odkryli, że turmalin ulega zjawisku piezoelektrycznemu.

Turmalin na przestrzeni wieków znalazł swoje zastosowanie. Nie tylko cieszy oko swoimi niezwykłymi barwami, ale także spełnia inne zadania. Jako kamień ozdobny jest wykorzystywany jest do produkcji biżuterii. Jego właściwości sprawiają, że nadaje się do wytwarzania polaryzatorów, płytek piezoelektrycznych oraz granulek przeciwbólowych spieków turmalinowych używanych w medycynie.

Specyficzną sferą, w której korzysta się z dobroczynności turmalinu jest leczenie kamieniami, litoterapia. Ten minerał oczyszcza, poprawia krążenie, odpręża oraz wzmacnia układ mięśniowy i nerwowy. Sprawdza się także w akupunkturze, aurikuloterapii oraz w refleksoterapii. Działa rozgrzewająco, przeciwbólowo, odstresowuje, a nawet leczy bezsenność. Turmaliny dość łatwo poddają się obróbce, dlatego są wykorzystywane przez jubilerów do produkcji biżuterii.

Turmalin ma silne działanie uspokajające, które zapewnia ulgę w stresie. Uważa się, że ten kamień nadaje inspirację i szczęście, redukuje uczucie strachu.

Klasyczne jubilerstwo używa tych kryształów o jak najwyższej przejrzystości. W historii jubilerstwa szczególnie zapisał się czarny turmalin, który w erze wiktoriańskiej był stosowany w biżuterii żałobnej. Wielobarwne kamienie doskonale prezentują się w ekskluzywnej, ale także delikatnej biżuterii. Możemy znaleźć go w pierścionkach, kolczykach, bransoletkach czy naszyjnikach w różnych wariantach kolorystycznych.

blog.qnszt.pl

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s